Sanatçı Kaptan / masal

Bir varrmış bir yokmuş evvel zaman içinde masallar diyarında yaşayan, denizlerde hüküm süren bir halk varmış. Adı da Batmazyanlarmış.

Batmazyanların geçimini sağlayan denizciler ise, yılın büyük bir bölümünü su üstünde geçirirmiş.  Çıktıkları uzun seferlerde yeni yerler keşfederek; satılacak, giyilecek ve yenilecek şeyleri toplar ve halkına getirirlermiş.

Batmazyanlarda kaptanlık babadan oğula geçen bir aile geleneğiymiş. Gelin görün ki ülkenin kaptanı yaşlılıktan artık denizlere çıkamaz hale gelmiş ve kaptan olma sırası oğlu Wortex’deymiş. Lakin Wortex pek sevmezmiş denizleri, okyanusları… Derdi gücü resmetmekmiş. Ağacı, hayvanları, evleri kendi gördüğü hali ile çizer, boyarmış. Birkaç kere babası ile sefere çıktıysa da alışamamış suyun üzerinde var olmaya.

O gün gelip de babası kaptanlığı devretmeye kalkınca, Wortex’in dünyası başına yıkılmış. Önce istememiş.

Wortex: “Ama nasıl olur baba! Ben senin gibi değilim. Benim kararımı da sorman gerekiyor.”

Kaptan: ”Benden sonra bu bayrağı sen devralacaksın. Ben bunu halka açıklayamam. Ben, benim

babam, onun babası hepimiz nasıl üzerimize düşeni yaptıysak sen de yapacaksın. Bunu seninle tartışmayacağım Wortex. Yarın gün doğarken, büyük bir törenle Batmazyan Gemisinin yeni kaptanı olduğunu halka duyuracağız” demiş.

Sabaha kadar kahrolmuş küçük kaptan. Ne yapacak, nasıl sevmediği bir yaşam sürecek düşünüp durmuş. Törene saatler kala, en çok sevdiği şeyle, resimle anlatmış tüm duygularını. Kullanılmayan bir kapı bulmuş kendine, her yerini boyamış, boyamış, boyamış…

Sonunda gün ışığı değmiş yeryüzüne ve Wortex gece yaptığı resmi de yanına alarak, Batmazyan halkının karşısına çıkmış.  Ve derdini anlatmanın en güzel yolunun dürüstçe kendini ifade etmek olduğunu düşünmüş. Yaptığı resmi halka gösterip ne düşündüklerini sormuş.  Her biri farklı bir hissi anlatmış. Kimi hüzün görmüş, kimi ümitsizlik, kimi bitmeyen bir umut. Lakin hepsi hayran kalmış resme ve dile getirmek istediği duyguyu görmüş belki de… Olanlar karşısında şaşkınlığını gizleyemeyen babası, söz alarak oğlundan, yeni kararını açıklamış.

Kaptan: “Bana gelip resim yaparak hayatını geçirmek istediğini söylediğinde, çok kızdım. Batmazyan halkını önemsemediğini düşündüm. Lakin resmin ne kadar güçlü bir bağ kurabildiğini fark etmemiştim. Tüm Batmazyan liderlerinden daha büyük bir bağ kurdun halkımızla. Bir sorunun tek bir çözümü yoktur evlat. Bazen olayların içindeyken asıl çözümü görmek zor oluyor. Halkımız bizim gibi denizlerde yol alıp, yeni yerler yeni insanlar tanıyamıyor ve bu geminin de bir kaptana ihtiyacı var. O zaman sen bu geminin kaptanı ol ve gittiğin her yeri, her yeni tanıdığın simayı not et figürlerinle!”

Wortex’in yüzü gülmüş bir anda. Pek de mantıksız değilmiş babasının söyledikleri. Hem dilediğince resim yapabilecek hem de bunu doya doya paylaşabilecekmiş. Batmazyan halkının sevinci de görülmeye değermiş. Wortex o günden sonra ilk uzun seferine çıkmış. Döndüğünde getirdiği resimler halkına ışık olmuş, bilgi olmuş. O da resmedecek ve keşfedecek onca şeyin tadını çıkarmış… Burada da bitmiş masal…

OZELSEDA

Diğer masallar :

http://ozelhaller.com/bulutlar_ulkesi_masal/

http://ozelhaller.com/derin-ve-mavi-masal/

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir